माँ लक्ष्मी

ॐ जय लक्ष्मी माता, मैया जय लक्ष्मी माता ।
तुमको निशदिन सेवत, हर विष्णु धाता ॥
ॐ जय लक्ष्मी माता ॥

उमा, रमा, ब्रह्माणी, तुम ही जग-माता ।
सूर्य-चन्द्रमा ध्यावत, नारद-ऋषि गाता ॥

दुर्गा रूप निरंजनि, सुख-सम्पत्ति-दाता ।
जो कोई तुमको ध्यावत, ऋद्धि-सिद्धि-धन पाता ॥

तुम पाताल निवासिनि, तुम ही शुभदाता ।
कर्म-प्रभाव-प्रकाशिनी, भव-निधि की त्राता ॥

जिस घर तुम रहती हो, ताहीं में गुण आता ।
सब सम्भव हो जाता, मन नहीं घबराता ॥

तुम बिन यज्ञ न होते, वस्त्र न कोई पाता ।
खान-पान का वैभव, सब तुमसे आता ॥

शुभ गुण मन्दिर सुन्दर, क्षीरोदधि-जाता ।
रत्न-चतुर्दश तुम बिन, कोई नहीं पाता ॥

महालक्ष्मी जी की आरती, जो कोई नर गाता ।
उर आनन्द-समाता, पाप उतर जाता ॥

स्थिर-चर जगत बचावत, कर्म-प्रेर लखि माता ।
सब-सुख-सिद्धि-दात्री, जग-तारिणि माता ॥

ॐ श्रीं ह्रीं श्रीं कमले कमलालये
प्रसीद प्रसीद श्रीं ह्रीं श्रीं
ॐ महालक्ष्म्यै नमः ॥
(महालक्ष्मी का प्रसिद्ध मंत्र)

ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं महालक्ष्म्यै नमः ॥
(अष्टदल लक्ष्मी मंत्र)

सर्वाबाधा विनिर्मुक्तो धन-धान्य-सुतान्वितः ।
मनुष्यो मत्प्रसादेन भविष्यति न संशयः ॥

नमस्तेऽस्तु महामाये श्रीपीठे सुरपूजिते ।
शङ्कचक्र-गदा-हस्ते महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥

अंगं हरेः पुलक-भूषणमाश्रयन्ती,
भृङ्गाङ्गनेव मुकुलाभरणं तमालम् ।
अङ्गीकृताखिल-विभूतिरपाङ्गलीला,
माङ्गल्यदास्तु मम मङ्गलदेवतायाः ॥१॥

मुग्धा मुहुर्विदधती वदने मुरारेः,
प्रेमत्रपाप्रणिहितानि गतागतानि ।
माला दृशोर्मधुकरीव महोत्पले या,
सा मे श्रियं दिशतु सागरसम्भवायाः ॥२॥

आमीलिताक्षमधिगम्य मुदा मुकुन्दम्,
आनन्दकन्दमनिमेषमनङ्गतन्त्रम् ।
आकेकरस्थितकनीनिकपक्ष्म-नेत्रं,
भूत्यै भवेन्मम भुजङ्गशयाङ्गनायाः ॥३॥

बाह्वन्तरे मधुजितः श्रितकौस्तुभे या,
हारावलीव हरि-नीलमयी विभाति ।
कामप्रदा भगवतोऽपि कटाक्षमाला,
कल्याणमावहतु मे कमलालयायाः ॥४॥

कालाम्बुदालिललितोरसि कैटभारेर्,
धाराधरे स्फुरति या तडिदङ्गनेव ।
मातुस्समस्तजगतां महनीयमूर्तिर्,
भद्राणि मे दिशतु भार्गवनन्दनायाः ॥५॥

ॐ हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ।
चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आ वह ॥१॥

तां म आ वह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।
यस्यां हिरण्यं विन्देयं गामश्वं पुरुषानहम् ॥२॥

अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ।
श्रियं देवीमुपह्वये श्रीर्मा देवी जुषताम् ॥३॥

कांसोस्मितां हिरण्यप्राकारामार्द्रां ज्वलन्तीं तृप्तां तर्पयन्तीम् ।
पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥४॥

चन्द्रां प्रभासां यशसा ज्वलन्तीं श्रियं लोके देवजुष्टामुदाराम् ।
तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्ये अलक्ष्मीर्मे नश्यतां त्वां वृणे ॥५॥

आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पतिस्तव वृक्षोऽथ बिल्वः ।
तस्य फलानि तपसा नुदन्तु मायान्तरायाश्च बाह्या अलक्ष्मीः ॥६॥